ლოცვანიფსალმუნნი, თავი 114
მიყვარს, რომ ისმენს უფალი ჩემს ხმას, ჩემს ვედრებას.
რომ მომაპყრო ყური და ჩემი დღენი მოვუხმობ მას.
გარს შემომერტყნენ სასიკვდილო ტკივილები, ჯოჯოხეთის სატანჯველი მომადგა მე, გაჭირვება და მწუხარება ვპოვე.
და სახელს მოვუხმობ უფლისას; გევედრები, უფალო, გადაარჩინე სული ჩემი.
მოწყალეა უფალი და მართალი, და შემბრალეა ღმერთი ჩვენი.
იცავს უფალი გულუბრყვილოებს; დავუძლურდი და მან მიშველა მე.
დაბრუნდი, სულო ჩემო, შენს განსასვენებელში, რადგან უფალმა კეთილი მოგაგო შენ.
რადგან შენ იხსენი სული ჩემი სიკვდილისაგან, თვალი ჩემი - ცრემლისაგან, ფეხი ჩემი - წაბორძიკებისაგან;
ვივლი უფლის წინაშე ცოცხალთა ქვეყანაში.
შევიყუარე, რამეთუ ისმინოს უფალმან ჴმისა ვედრებისა ჩემისა.
მოყო ყური მისი ჩემდა, და მე დღეთა ჩემთა ვხადოდი მას.
გარემომადგეს მე სალმობანი სიკუდილისანი, და ჭირთა ჯოჯოხეთისათა მპოვეს მე; ჭირი და სალმობაჲ ვპოვე.
და სახელსა უფლისასა ვხადე:
ჵ, უფალო, იჴსენ სული ჩემი. მოწყალე არს უფალი და მართალ და ღმერთი ჩემი მწყალობელ.
დაიცავს ჩჩჳლთა უფალი; დავმდაბლდი, და მაცხოვნა მე.
მოიქეც, სულო ჩემო, განსასუენებელად შენდა, რამეთუ უფალმან კეთილი გიყო შენ,
რამეთუ იჴსენ სული ჩემი სიკუდილისაბან, თუალნი ჩემნი - ცრემლთაგან და ფერჴნი ჩემნი - ბორკილისაგან.
სათნო-ვეყო წინაშე უფლისა სოფელსა შინა ცხოველთასა. დიდება