ლოცვის წესი

ლოცვა არის ადამიანის უშუალო საუბარი ღმერთთან — გულის ამოსუნთქვა ზეცის წინაშე. მართლმადიდებლური სწავლების მიხედვით, ლოცვა სამი სახისაა: • სავედრებელი — როცა ვითხოვთ ღვთის წყალობას, შეწევნას ან კურთხევას • სამადლობელი — როცა მადლობას ვწირავთ ღმერთს მიღებული წყალობისთვის • სადიდებელი — როცა ვადიდებთ ღმერთს მისი დიდებისა და სიწმინდისთვის ლოცვა არ არის მხოლოდ სიტყვების წარმოთქმა — ეს არის გონებისა და გულის შეერთება ღმერთთან. წმინდა მამები ამბობდნენ: „ლოცვა გონების ღმერთთან აღსვლაა".

ლოცვის წინ მნიშვნელოვანია სათანადო მომზადება: • იპოვეთ მშვიდი ადგილი, სადაც არავინ შეგაწუხებთ • დადექით ხატის წინ — სასურველია მოწყობილი იყოს „წითელი კუთხე" (ხატებით სავსე ადგილი სახლში) • აანთეთ კანდელი ან სანთელი ხატის წინ • დაამშვიდეთ გონება — დატოვეთ დღევანდელი საფიქრალი • თუ ვინმეზე გული გტკივათ — ჯერ აპატიეთ მას, შემდეგ ილოცეთ („და მოგვიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი") • გადაიწერეთ პირჯვარი და დაიწყეთ ლოცვა მშვიდი ხმით ლოცვის წინ კარგია მცირე ხნით დუმილი — გონების შეგროვება და ღვთის თანდასწრების შეცნობა.

მართლმადიდებელი ქრისტიანი ვალდებულია ლოცულობდეს დილით, საღამოს და საკვების მიღების წინ-შემდეგ. დილის ლოცვა: • იწყება ღვიძილისთანავე — სანამ რაიმეს გააკეთებთ • გადაიწერეთ პირჯვარი ლოგინიდან ადგომისთანავე • ხატის წინ წაიკითხეთ დილის ლოცვები (სალოცავიდან) • დღის გეგმა ჩააბარეთ ღმერთს საღამოს ლოცვა: • ძილის წინ წაიკითხეთ საღამოს ლოცვები • გადახედეთ დღეს გავლილ გზას — რა იყო კარგი, რა იყო ცოდვილი • მოინანიეთ ცოდვები და ითხოვეთ მათი მიტევება • ჩააბარეთ თქვენი თავი ღმერთს ღამისთვის საკვების წინ — „მამაო ჩვენო" და „თვალნი ყოველთა შენდამი". საკვების შემდეგ — სამადლობელი ლოცვა.

ყოველი მართლმადიდებლური ლოცვა იწყება „დასაწყისი ლოცვებით": 1. „სახელითა მამისა, და ძისა, და სულისა წმიდისათა, ამინ" 2. „დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა" (სამჯერ) 3. „მეუფეო ზეცათაო" — სულიწმიდისადმი მოწოდება 4. „წმიდაო ღმერთო" — სამწმინდარი (სამჯერ) 5. „დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა" 6. „ყოვლადწმიდაო სამებაო" — სამების ლოცვა 7. „უფალო შეგვიწყალენ" (12-ჯერ) 8. „მამაო ჩვენო" — უფლის ლოცვა 9. „ღმრთისმშობელო ქალწულო, გიხაროდენ" — ღვთისმშობლის ლოცვა ამის შემდეგ მოდის კონკრეტული ლოცვები (დილის, საღამოს, ან საჭიროებისდა მიხედვით). ლოცვა მთავრდება „დიდება მამასა"-თი და მცირე გათავისუფლებით.

იესოს ლოცვა არის უძველესი მართლმადიდებლური ლოცვა, რომელიც გულის ლოცვადაც იწოდება: „უფალო იესო ქრისტე, ძეო ღმრთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი." ამ ლოცვის თვისებები: • მოკლე და მარტივი — ყველგან შეიძლება მისი წარმოთქმა • გონების შეგროვებას უწყობს ხელს • იცავს ცოდვილი ფიქრებისა და უარყოფითი ემოციებისგან • იხსნება იქ, სადაც სხვა ლოცვა ვერ აღწევს როგორ ვილოცოთ: • წარმოთქვით ნელა, გონებითა და გულით • კარგია კომბოლოის (ლოცვის კვანძების) გამოყენება — ყოველ კვანძზე ერთი ლოცვა • გამოიყენეთ ნებისმიერ დროს — სამსახურში, გზაში, საქმის შესრულებისას • ძილის წინ რამდენჯერმე წარმოთქმა აშორებს ცუდ ფიქრებს წმინდა მამები ამბობდნენ, რომ ვინც ამ ლოცვას რეგულარულად წარმოთქვამს, თანდათან გული თვითონ იწყებს ლოცვას — ეს არის „გონების გულში ჩასვლა".

ლოცვისას მნიშვნელოვანი წესები: • ნუ იჩქარებთ — ლოცვა ხარისხია, არა რაოდენობა • გონებას არ გაუშვათ — როცა გრძნობთ, რომ ფიქრები იხეტიალებენ, თავიდან დაიწყეთ ლოცვა • არ ილოცოთ ხმამაღლა, თუ ვინმე გვერდით ძინავს ან ეშინია • გრძელ ლოცვაზე უკეთესია მცირე, მაგრამ გულწრფელი ლოცვა • რეგულარულობა მნიშვნელოვანია — ცოტა და მუდმივად, ვიდრე ბევრი და იშვიათად • ლოცვის შემდეგ მცირე ხნით ჩუმად დარჩით — მოუსმინეთ ღმერთს გავრცელებული შეცდომები: • ლოცვა მექანიკურად, გონების მონაწილეობის გარეშე • ლოცვა მხოლოდ მაშინ, როცა საჭიროებაა — ჯერ მადლობა შესწირეთ • უცებ ბევრი ლოცვის წაკითხვის მცდელობა — დაიწყეთ ცოტათი • ლოცვა შფოთვითა და ეჭვით — ენდეთ ღმერთს • უხერხულობა ღმერთთან ნამდვილი სიტყვებით საუბრისას — ღმერთს ჩვენი გული ესმის უკეთ, ვიდრე სიტყვები მთავარია: ლოცვა გახდეს ცხოვრების სუნთქვა — ისე, როგორც სუნთქვა საჭიროა სხეულისთვის, ლოცვა საჭიროა სულისთვის.